Zaterdag

	De duatlon 2004

Vrijdag de 13e is het dan eindelijk weer zover. Na een jaar wachten mogen we dan weer naar Baselga toe. Iets over zessen begeef ik mij richting ijsbaan alwaar de bus al klaarstaat. Als alle spullen van iedereen (jawel, er was teveel bagage voor de laadruimte mee en dus moest er ook iets in de bus liggen) is ingeladen is het om kwart over zeven tijd om te vertrekken. De reis richting Italië is erg voorspoedig gegaan en met een aantal tussenlandingen op parkeerplaatsen kwamen we rond de klok van tien in de ochtend aan bij hotel Olympic op de heuvel voor de ijsbaan.

Jenga

De kamerindeling was al door de bus gegaan en nadat ik al mijn spullen bij de bus heb verzameld strompel ik richting einde eerste etage om mijn kamer op te zoeken. Al heb ik wel wat geslapen in de bus, helemaal fris was ik niet. De spullen zijn uitgepakt en dan is het tijd om in de lounge te beginnen aan het Baselga spel…. JENGA. Het oud Romeinse Jenga spel van Roel wordt uit de tas gehaald. Al gauw blijkt dat deze versie een bepaalde eigenschap heeft die de moderne versie niet in zich heeft, de stenen zijn iets langer waardoor het geheel niet geheel vierkant is. Sjoerd Bakkum wist daar wel raad mee en de toren werd op oud Romeins principe in elkaar gezet om het geheel iets leuker in elkaar te zetten, in de gallery van onze ijsclub kun je daar ook het prachtige resultaat van zien. Na een korte wandeling een potje poel gespeeld. De gaten zijn hier alleen iets kleiner dan op een gewone tafel (of zijn de ballen te groot).

Eerste ijstraining

Om 17.00 uur is het tijd voor de eerste ijstraining. We vangen de training aan met 7 graden boven nul als de zon net ten onder gaat. Onze trainer Fons heeft een soepel trainingsschema voor ons opgezet om even los te komen van die lange busreis. Twee keer 3 minuten inrijden, een paar 200 meters en drie keer vijf minuten lekker schaatsen staan op het programma. Na dat te hebben afgewerkt gaan we weer met z'n allen richting hotel om ons gereed voor het avond eten te maken. Wat eten is weten onze Italianen wel en na wat sla, lasagne als voorgerecht en gebakken aardappel met vlees is het tijd voor het nagerecht, appelstroedel. Dit laatste nemen we met een aantal tot ons in de lounge waar we onder het genot van een kopje cappuccino aan de Jenga beginnen. Om kwart over negen is het tijd voor het kennismakingsspel. In tegenstelling tot het voorgaande jaar waar er met een harde krant werd geslagen als je een naam niet wist ging het er nu wat gemoedelijker aan toe met de naamkaartjes die je bij de juiste persoon moest zoeken. Alleen jammer dat er een groep vals speelde door met de kaartjes te sjoemelen…. Hè Wilma….

Paard

Na weer wat vingeroefeningen met de Jenga blokken werd het rond de klok van elf tijd om een avondwandeling te maken met een groep. De prachtige sterren boven ons gingen we richting paard. Allereerst langs de uil, deze bleek met de noorderzon te zijn vertrokken. Wellicht was hij nog wat verblind van de flits van de fotocamera van vorig jaar, we zullen het nooit te weten komen J . Het paard stond klaar en leek mij nog van het voorgaande jaar te herkennen. Met het kwarkpuntje van Wilma in de hand voer in het paard, nu moet ik wel zeggen dat het kwarkpuntje iets lekkerder was gemaakt met Feigling. Het paard leek in ieder geval intens te genieten.

Na dit alles werd het tijd om naar bed te gaan. De trainer had ons streng toegesproken dat we absoluut op tijd op het ijs moesten staan… Iets wat we vorig jaar niet altijd even goed deden omdat half tien nu eenmaal een onzedelijke tijd is om een training aan te vangen.

Tot zover mijn eerste verslag, foto's van het geheel zijn te bewonderen in de gallery welke we dagelijks verversen

MvB

terug