Baselga week

door Roel Syperda

Op vrijdag 11 februari was ik best wel zenuwachtig, ik ging namelijk op stap met een bus vol mensen waarvan ik er maar 1 een beetje kende. Die persoon was Jan Zollner en die heeft me enthousiast gemaakt voor deze reis. En dat was een heel goede actie van Jan.
In de bus was het al meteen gezellig dus de spanning was er al snel af.

Zaterdag

Aankomst in Baselga. Ik slaap op de kamer met Steffen Smit. Dit was wel gezellig (totdat hij er achter kwam dat ik voor Feyenoord ben, hahaha). Onze kamer is niet groot vergeleken met de buren (Jan en Peter) maar dat maakt me niet zoveel uit want je bent toch het grootste deel van de dag op pad en ’s avonds val ik meteen in slaap.

Na het uitpakken van de tassen besluiten we het zwembad eens te gaan verkennen. Dit is nieuw dit jaar heb ik gehoord en is heel mooi geworden net zoals de sauna en het stoombad.

Daarna is het tijd voor de eerste ijstraining. Ik ben ingedeeld bij de beginnersgroep van trainer Peter van Muiswinkel. Wow, wat is dat wennen zeg als je alleen het Haarlemse ijs gewend bent. Ik heb moeite om op de been te blijven en de bochten zijn helemaal een drama. Er is nog veel werk te verrichten deze week maar dat is leuk want het is een hele mooie baan.

En dan het eten. Ik ben geen grote eter en dan is zo’n 4-gangen diner behoorlijk werken! Maar over het algemeen was het deze week wel lekker en dat is het belangrijkste.

’s Avonds meteen meegedaan aan 2 Baselga-tradities. Ten eerste een paar potjes Jenga (ik ga nu alvast oefenen voor volgend jaar…) en daarna een wandeling naar het paard. Was wel lachen.

Zondag

Een drukke dag. 2 x schaatsen en daar tussendoor kon je mee met skiën of langlaufen, dit was een uur rijden met de bus. Ik kies voor het langlaufen. Dit is geen snelle sport maar het voordeel is dat je wel de tijd hebt om van de omgeving te genieten en die is daar zeker de moeite waard. Ik heb de slag eigenlijk meteen al te pakken en ga goed mee, alleen José v.d. Waard is hier een klasse apart dus die kan niemand bijhouden.

Maandag

Op de maandagochtendtraining worden er veel starts geoefend, want vandaag zijn de eerste wedstrijden. Ik maak al wat progressie en soms zit er zelfs een aardige bocht in. Er stonden ’s middags een 500 en 1000 meter op het programma voor iedereen. Het gaat nergens om, maar toch is er wel sprake van enige wedstrijdspanning. Wel gaaf hoor om zelf mee te maken: Go to the start……..Ready……..Pang!!!!!

De 500 meter gaat wel goed in een tijd van 1.09, op de 1000 meter kon ik nog net blijven staan en kom ik uit op 2.26. Jammer dat er veel wind staat.

Naar een idee van onze trainer zelf besluiten we daarna niet meer het ijs op te gaan maar een ‘hersteltraining’ in de sauna te doen. Een prima idee!

Dinsdag

Dinsdag niet eerst schaatsen maar meteen de bus in. Ik waag me vandaag aan het skiën. Dit heb ik niet vaak gedaan. Het begint heel leuk met een aantal blauwe pistes, maar de rode pistes zijn net even een niveautje te hoog voor mij. Komt nog bij dat de meeste anderen stukken beter zijn, dus die moeten vaak lang op mij wachten. Dus dat was iets minder geslaagd, zowel voor hen als voor mij. Ik doe mijn best om zo min mogelijk te vallen, helaas rijdt een snelle skiër een ander omver, die mij vervolgens weer meeneemt in zijn val (een soort domino-effect). Gelukkig houdt iedereen alles heel.

Woensdag

Woensdagochtend mochten we eerst even in de grote ijshal trainen, we hebben daar vooral op de bochten geoefend. Was wel leuk en een goede oefening.

’s Middags stond er een triatlon op het programma, alleen waren er te weinig langlaufski’s dus werd het een duatlon. In een vlaag van verstandsverbijstering heb ik opgegeven dat ik alles wel doe, dus niet in een duo. Je had ook een coach nodig die je hielp met het schaatsen aantrekken en die de ronden telde. Mij was een hele leuke coach toebedeeld, namelijk Aletta Smit. We begonnen met een stuk hardlopen, dat is voor mij geen probleem omdat ik dit zelf regelmatig doe. We liepen langs het kruis tot het meer en daar een rondje om Jan Zollner en weer terug naar de baan. Ik kwam als eerste loper door maar Mathijs van Beest en Peter van Muiswinkel zaten vlak achter me dus over de eindoverwinning hoefde ik me geen enkele illusie te maken. Toen nog 10 rondjes schaatsen, ik had het behoorlijk zwaar maar de aanmoedigingen van Aletta hielden me op de been. Mathijs won in de sprint van Peter, ik werd derde op gepaste afstand en Rob van Beest werd vierde. Van de duo’s weet ik geen uitslag meer, het waren er ook zo veel (de laffaards!).

’s Middags waren de laatste wedstrijden van de diverse vierkampen die de wedstrijdrijders reden. Er waren wat (terechte) klachten gekomen dat er zo weinig publiek bij de wedstrijden stond en dit is vooral opgepakt door José en Gerard v.d. Waard die in compleet oranje uitdossing aan de kant stonden inclusief toeter (zie ook de foto’s). We hebben behoorlijk zitten schreeuwen aan de kant en dit heeft geholpen want er werd goed gereden. Vooropgesteld dat iedereen een geweldige prestatie heeft geleverd door met die harde wind een 5 of 10 km te rijden, hebben mijns inziens vooral Steffen en Aletta op respectievelijk de 5 en 10 km een zeer goede prestatie geleverd met dikke pr’s. De rest weet ik eigenlijk niet meer, ik heb soms een wat selectief geheugen. Hopelijk komen de tijden nog op deze site te staan.

Deze dag kreeg een zwart randje door de dood van starter Pino. Behoorlijk bizar, ’s ochtends was hij gewoon nog bij de wedstrijden en ’s middags is hij er ineens niet meer. Vooral voor de Baselga-gangers van het eerste uur is dit schokkend.

’s Avonds een wandeling onder leiding van Roel Middelburg die ons op enthousiaste wijze verteld over de diverse sterren.

Donderdag

Donderdag: eindelijk windstil en een lekker zonnetje. Het skiën laat ik voor wat het is, ik ga mee met een wandeling naar het kruis boven op de berg bij Baselga, vooral door de verhalen over het uitzicht daar boven. Dat uitzicht hebben we helaas niet gezien. Na een eind lopen hebben we een afslag genomen waarvan we dachten dat die goed was, helaas liep die dood. Daarna terug gelopen en verder via de normale weg. Dit was een heel lastige weg met veel sneeuw en ijs, dus vooral veel grond gezien. Maar helaas, ook die weg liep dood. Op de terugweg ging Peter toch nog snel even kijken bij de eerste afslag, en ja hoor daar was toch nog een ondergesneeuwd bruggetje die we eerst niet hadden gezien. Maar helaas was daar geen tijd meer voor, we moesten weer terug. Toch wel een klein beetje teleurgesteld, maar ook wel weer lekker gelopen met mooi weer.

Vandaag heb ik ook een schaatsdip. Ik kom geen bocht goed door en de frustratie is groot. Ik heb ook veel problemen met mijn schaatsen, die heb ik pas een paar maanden maar ze vallen wat tegen. Ik mag de schaatsen van mijn trainer even aan en dat gaat stukken beter, ik had meteen een betere afzet en sta rechter op de schaats.

’s Avonds werd het toch nog gezellig. Roel M. haalde zijn gitaar tevoorschijn en zong liedjes van Drs. P. Dit was wel herkenbaar omdat ik die liedjes ook wel een beetje ken. En heel knap dat hij dit uit zijn hoofd kan.

Vrijdag

En dan is het al weer vrijdag, de laatste dag. Ondanks dat je heel veel doet in zo’n week gaat het toch wel snel. Ook vandaag mag ik de schaatsen van Peter aan, en hij doet mijn schaatsen aan. En ook hij kon er niet lekker op schaatsen, ging zelfs behoorlijk onderuit. Hij vond dat ik deze schaatsen maar in het Spaarne moet gooien (een datum voor die ceremonie wordt nog bekend gemaakt) en nieuwe moet kopen. Wat een gedoe.

’s Middags de laatste wedstrijden. Mede door de andere schaatsen en het mooie weer rij ik 2 pr’s: 1.05 op de 500 m. en 2.16 op de 500 m. Dus daar was ik wel content mee.

Daarna was het haasten. Razendsnel omkleden en op naar de pizzatent. En daarna inladen en wegwezen.

Bah, wat is de terugweg toch altijd stom. Ik heb nog helemaal geen zin om naar huis te gaan en maandag weer aan het werk. Het wordt nog extra vertraagd door hevige sneeuwval in Duitsland. Zaterdag om 12.00 uur komen weer in Haarlem aan.

Ik heb een fantastische week gehad, geweldig genoten! Iedereen hartelijk dank dat ik als niet-ijsclublid zo goed ben opgenomen in de groep en vooral Peter Looy bedankt voor de super organisatie, alles was helemaal top geregeld!

Als ik hierbij beloof dat ik lid ga worden van de ijsclub, mag ik dan volgend jaar ook weer mee?

Toch wil ik over volgend jaar alvast voorzichtig een discussie op gang brengen. Peter vertelde in zijn afsluitende praatje in de bus dat hij de Baselga-week volgend jaar in januari wilde organiseren. Ik heb hem nog niet kunnen vragen waarom dat is en misschien is daar een goede reden voor, maar mijns inziens zou dat een verkeerd besluit zijn. Waarom? Omdat ik het leukste van deze week vond dat het een bijzonder gemêleerd gezelschap was, zo’n beetje alle leeftijden waren vertegenwoordigd. Dit zal ongetwijfeld te maken hebben gehad met de voorjaarsvakantie die in dezelfde week valt, zodat er ook wat mensen meekonden die nog op school zitten. Maar als je dit in januari gaat organiseren, valt dat weg en krijg je meer een soort (met alle respect) seniorenuitje. Ik persoonlijk zou dat heel jammer vinden en het zou voor mij dan minder interessant worden om mee te gaan. Maar we hebben nog even, dus nog voldoende tijd om dit in overweging te nemen.

Allemaal de groeten en ik hoop jullie nog eens tegen te komen.

Roel Syperda.

P.S.Mijn foto’s staan nu ook in de fotogalerie. Mocht je een afdrukje willen van bepaalde foto’s, schroom dan niet me te mailen: roelsyperda@planet.nl Dan kan ik ze bijvoorbeeld bij de reünie meenemen. Ik werk bij een fotozaak dus dat is geen enkel probleem.

Ook reacties op bovenstaand stukje zijn altijd welkom op dat adres!