Op zaterdag 28 februari hebben we de jaarlijkse Recreanten Cup (voorheen Diepvrieskip) weer verreden. Pieter Klaver en Nienke Stange bleken uiteindelijk de dolgelukkig winnaars van de hoofdprijzen!
Het idee van dit evenement is dat IJsclub Haarlem-leden die weinig tot nooit competitief schaatsen, even kunnen proeven aan het gevoel van een 500m wedstrijd, inclusief bijbehorende wedstrijdspanning, het wisselvak en nauwkeurig geklokte eindtijden. Onze strenge doch rechtvaardige starter Sylvia Oltmans, brak waar nodig een start af als iemand te langzaam inzakte, vlak voor het startschot nog bewoog, of óp de startstreep ging staan. Dan ging zij noodgedwongen ook even op háár strepen staan, want ieder zou gelijke kansen hebben.
Niet dat die handgeklokte tijden er veel toe doen (of tot op zekere hoogte ook weer wel….), in elk geval wordt de hoofdprijs nooit gewonnen door de snelste rijder. De jury bedenkt ieder jaar een nieuw criterium waaraan een deel van een cijferreeks binnen je gereden tijd moet voldoen. Alleen dán kom je in aanmerking voor een uit de kluiten gewassen chocolade Paashaas, een cadeaubon en…. eeuwige roem! Hierdoor ligt de felbegeerde hoofdprijs in principe binnen ieders bereik, ongeacht het plezierige niveau waarop je schaatst!
En toch jagen sommige schaatsers als dollen over het ijs als ware het een OKT. Lekker natuurlijk om te zien of je enige vorderingen hebt gemaakt vergeleken met vorig seizoen, of dat je het lichamelijk verval wegens het klimmen der jaren nog enigszins hebt weten te pareren. Maar je kans op de hoofdprijs wordt er niet groter door, al helpt het wel om er voor het publiek een geweldig spektakel van te maken. Toeschouwers waren dan ook in groten getale aanwezig om hun idolen aan te moedigen.
Meerdere malen waren we getuige van een fotofinish, zoals die tussen Irene Molenaar (winnares van vorig jaar) en Mark Houdijk. Zij ontliepen elkaar slechts centimeters! Marieke van Kordelaar was dermate euforisch dat ze de tweestrijd m
et Nienke Stange nipt in haar voordeel had weten te beslechten, dat ze krijsend van de pret en met de armen hoog in de lucht, de finishlijn passeerde. Niemand die haar dat kwalijk nam, al zou later blijken dat ze net iets te vroeg had gejuicht waar het om de hoofdprijs ging.
Oudste deelnemer Cor Conijn werd teruggefloten door de starter omdat hij ondanks zijn jarenlange ervaring van de zenuwen niet stil kon blijven staan. John Koomen had van tevoren uitgeplozen dat als hij precies tegelijk met zijn tegenstreefster de eerste bocht uit ging komen, zij dan op de kruising voorrang zou hebben. Dus moest hij met de grootst mogelijke inspanning onze jongste deelneemster Ailynn Adema (11) vóór zien te blijven om haar, galant als hij is, een welgemeende slipstream te kunnen bieden.
Nee, dan haar zus Vajèn Adema (13). Duidelijk op jacht naar de prijs voor de meest opvallende kleding, verscheen zij in een schitterend roze konijnenvacht aan de start. Haar wollige pak leverde Dick Millenaar in het kruisvak echter zo veel windvoordeel op, dat hij in de laatste bocht keihard onderdoor kon komen.
Eric Zwart reed te hard binnen de bebouwde kom en krijgt daarvoor een officiële waarschuwing. Ook al omdat hij Guus Taekema spartelend achterliet in diens gevecht met een paar moeizame bochten. Echter, in tegenstelling tot Steyn Joling die de familie-trots meende te hebben geknakt, bleef Guus statig overeind! Steyn kreeg de twijfelachtige beloning van een stuk tablet chocola, de “Valreep” in de schoot geworpen! Hij reed net wat harder dan zijn schaatsen hem konden dragen. Mazzeltje was wel dat hij met speciale toestemming van de starter, het ook nog eens in een 1 op 1 mocht opnemen tegen zijn broer. De heren gaven even een rondje schaatsles dat de ijsstukken eraf vlogen!
Maar boven in ’t Hogerop, liep de spanning nóg hoger op in afwachting wie de rijke prijzen ten deel zouden gaan vallen.
Na een dankwoord aan Nicole en de vele broodnodige vrijwilligers, leidde de uitleg mbt de “Matrix” tot enige hilariteit. Een enkeling riep halverwege wanhopig: “Ik snap er niks van!”
Maar dat was dan ook precies de bedoeling…, waarna er werd overgegaan tot het uitdelen van de troostprijzen.
Steyn Joling (hij weer) viel de prijs voor de meest opvallende start ten deel. En omdat die start ook nog eens behoorlijke gelijkenis vertoonde met de 5000m start van de Noor Sander Eitrem, kreeg hij ook nog een Ei (van Ei-trem) toegeworpen.
De mooiste bocht was voor Eric Zwart en de prijs voor de mooiste stijl of techniek in het algemeen ging naar Dick Millenaar. Meest opvallende kledingprijs was uiteraard voor Vajèn Adema in haar roze konijnenvacht en de meest bijzondere eindtijd was van Jasper Smit. Hij klokte 1.11,12 min., terwijl Stephan Bom in zijn rit-tijd de meeste nulletjes verzameld had: 0.54,00 min. Daarvoor werd hij gepast beloond met een 0.0-biertje.
Cor Conijn werd met tegenzin gebombardeerd tot oudste deelnemer, terwijl de prijs voor de jongste deelnemers tot groot jeugdig verdriet dit jaar opeens bleek te zijn afgeschaft. Helaas!!
Daarvoor in de plaats was een andere prijs gekomen, die voor de kortste deelnemers, bvb korter dan 1,60m. De twee genomineerde kandidaatje werden ter plekke nauwkeurig door de jury zelf nagemeten. En hoewel vooral Vajèn wat langer lijkt, vielen beiden toch nog binnen de norm.
Vervolgens was er een prijs voor de persoon die de meeste clubgenoten had geronseld. Meestal is dat een train(st)er. Dit keer echter niet. Nu ging het om een man die niet alleen veel schaatsers, maar ook nog eens een handvol handklokkers had aangeleverd. Allen uit de Collalbo-ruif en dus ontving de veelzijdige John Komen, de eenmalig uit te reiken IJSBAAN HAARLEM-en-OMSTREKEN-BASELGA-COLLALBO-IJSVREDEPRIJS !
Pas tóen konden we het over de hoofdprijzen gaan hebben en werd het criterium bekend gemaakt: Nederland had tijdens de Olympische Winterspelen 20 medailles bij elkaar geschaatst, dus wie zo’n heilige “20” ergens in zijn eindtijd verstopt had zitten, was dit keer winnaar! Bij de mannen bleek dat Pieter Klaver met 1.32,00 min.
Bij de dames vonden we zo gauw niemand met deze unieke cijfercombinatie, maar een oplossing was snel gevonden. Want wel vonden we tussen de dames iemand die gefinisht was in een tijd met daarin zowel het aantal gouden medailles (10) plus het aantal zilveren medailles (7) achter elkaar in haar eindtijd. Daarmee werd Nienke Stange (u weet wel, de vrouw die op de meet nipt geklopt was door de uitzinnig juichende Marieke van Kordelaar…) winnaars bij de dames. Zij legde de 500m af in een tijd van 1.10,70 min.
Deze twee tôprecreanten zijn natuurlijk gedroomde winnaars van de Recreanten Cup, omdat zij bewezen dat snelheid bij dit evenement van ondergeschikt belang is. Elk kreeg een potsierlijke “mattie” op het hoofd. Pieter had een echte Jor-rit gereden en Nienke kreeg dankzij de oranje hoofdtooi iets van Antoinette Rijpma-de Jong.
Bovendien ontvingen beiden naast een flinke choco Paashaas en de beloofde eeuwige roem, ook nog eens een cadeaubon, aangeboden door respectievelijk de fa. SkateLab en de fa. van der Hoorn.
En zo keerde ieder tevreden huiswaarts, al bleef het nog lang onrustig in de stad!
Douwe van der Kooi