Met verdriet hebben wij kennisgenomen van het overlijden van ons erelid Erno van Markus. Gedurende meer dan zestig jaar was hij op vele fronten verbonden aan onze ijsclub.
Erno van Markus
(11 augustus 1941 – 3 juni 2026)
Wij moeten ruim 60 jaar terug in de geschiedenis van de IJsclub, toen halverwege de jaren ’60 Erno lid was van de club. Een gepassioneerde schaatser die in het dagelijks leven onderwijzer was aan de Nicolaas Beetsschool in Heemstede, waar hij met zijn vrouw Suzanne woonde. Samen kregen zij twee dochters, Marloeke en Rolinka. Het was een echt schaatsgezin, waarbij moeder Suzanne wekelijks op zaterdagochtend met de andere dames de buffetbediening deed en vader en dochters de langebaansport beoefenden. Erno ambieerde het trainersschap en wilde zich in de schaatssport zoveel mogelijk bekwamen.
In 1970 trad Erno toe tot het bestuur als secretaris, een functie die hij tot 1977 vervulde. Begin jaren 70, toen de IJsclub onder het voorzitterschap van Harry Falke stond, leefde de gedachte “Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst”, en werd er een organisatie gevormd die hiermee aan de slag gaat wat uitmondde in de actie Winterkoninkje. Dat Erno in het onderwijs zat kwam daarbij goed van pas. Zo gaf hij didactisch advies en maakte hij o.a., lesmateriaal, vaak herkenbaar van zijn hand door het gebruik van krullige “tekstwolkjes”. Naast zijn inzet bij Wiko was hij ook langebaantrainer. Menig (wedstrijd)rijd(st)er (en recreant) heeft veel aan zijn trainingen en lessen gehad om tot een hoger niveau te komen.
Het sprak bijna voor zich dat hij eveneens in de organisatie van diverse clubevenementen zat. Een aardig anekdote hierbij is bijvoorbeeld de (historische) schaatstocht die de club organiseerde eind december 1981 tussen Haarlem en Leiden. Erno en Weert Schenk hebben de route al voorgeschaatst en weten de zwakke plekken. Maar als Erno op 2e Kerstdag, gehuld in net pak onderweg naar familie, nog een bedenkelijke plek wil keuren, zakt hij prompt tot aan zijn kruis door het ijs.
Als gepassioneerd schaatser was het niet verwonderlijk dat hij maar liefst 3 Elfstedentochten met een kruisje wist te volbrengen. Daarnaast gebeurde het, als het maar enigszins kon, dat hij met een groepje schaatsers van de IJsclub een wilde tocht 5x reed zoals o.a., in 1982. Een bizarre tocht met veel valpartijen waarbij Erno met een schouderblessure terugkeerde.
Op 52 jarige leeftijd is hij deelnemer aan de 2e Veterans Speed Skating World Games Frankfurt in 1993 en behaalde brons in de cat M 50-59.
Een bevlogen ijsclublid met een wat kwajongensachtige uitstraling die anderen kon enthousiasmeren met uitvoerbare ideeën, organisatorische capaciteiten had en bijgedragen heeft aan de toonaangevendheid van de ijsclub.
Gezien zijn grote inzet voor de ijsclub (bestuurslid, mede organisator Winterkoninkje, steunpilaar van het eerste uur, langebaan- en recreanten trainer/coach, schrijver van lesprogramma’s e.d.), werd Erno in het jubileumjaar 1994 van de IJsclub, tijdens de Algemene Ledenvergadering (samen met Akke Falke) tot Erelid benoemd. Wanneer Erno en Suzanne verhuisd zijn naar Nijkerkerveen wordt het contact met de IJsclub minder, maar komt hij nog wel naar de jubileumreceptie in 2019.
Erno is trots op zijn Elfstedenkruisjes en neemt ze in 2022 mee naar een juwelier voor een advies hoe ze mooi en zichtbaar te kunnen presenteren. Onderweg naar longtherapie (op 80-jarige leeftijd krijgt hij te kampen met verergerende COPD) raakt hij het doosje met de kruisjes echter kwijt. Dat is hem heel erg aan het hart gegaan. “Voor mij zijn ze onvervangbaar”, zo liet hij optekenen.
Opnieuw is er een markant clublid van ‘het eerste uur’ heengegaan van wie op 22 juni afscheid wordt genomen. Onze condoleances gaan uit naar Suzanne, Maloeke, Rolinka en verdere familie. Wij wensen hen veel sterkte voor de komende tijd.
13 juni 2026
Lou Hoogewerf