Op een poster met daarop een in Tiroler klederdracht gestoken schaatser, kondigde de Oostenrijkse Hardrijd Organisatie het (officieuze) Wereldkampioenschap Sprint voor Masters (MSG) aan.
De wedstrijden waren op 24 en 25 januari 2026. Zowel in 1964 als in 1976 vonden hier de olympische winterspelen plaats. Al gauw bleek dat er vanuit Nederland een enorme interesse was om deel te nemen. Ruim 160 Nederlandse schaatsers hadden zich gemeld, waar een quotum van 65 deelnemers gold. Er waren dan ook strenge selectievoorwaarden van toepassing. Zo gold er per leeftijdsklasse een (beperkt) aantal. Daarnaast moest je per categorie een max puntenaantal hebben en moest je bovendien vóór 15 december 2025 ergens hoog in de Nederlandse ranglijsten masters staan.
Als dan de deelnemerslijst wordt opgesteld kan het zijn dat je als 1e, 2e, 3e of 4e reserve wordt vermeld. Op Schaatsen.nl viel te lezen dat deze “selectiestrijd” bijna zo erg was als die op het OKT. Vlak voor Kerst komt dan het bericht dat wegens niet benutte quota uit het buitenland, de reserves alsnog kunnen meedoen. En dan begint voor hen het geregel met reizen, accommodatie etc.,
Aangezien krap een week later in het zuid-Duitse Inzell het WK-Masters Allround (MAG) kampioenschap wordt gehouden, was ook de internationale belangstelling groot. Dat bleek immers uit wel 17 deelnemende landen. Naast deelname uit Europa waren er rijders afkomstig uit Australië, Canada, Japan, Mongolië, Oekraine, Roemenië, USA.
Uiteindelijk stonden er 190 schaatsers op de startlijst, verdeeld in 65 vrouwen (34%) en 125 mannen (66%).
Wat betreft de 78 Nederlanders ging het om 26 vrouwen en 52 mannen (beiden ongeveer 40% van het totaal).
Maar liefst 11 IJsclub Haarlemleden namen deel: Cat.30/34 M: Justin Wenker, Cat. 35/39 Hylke Oosterhof ,Cat 40/44 Bert Nijman, Cat.45/49 Michiel Wienese, Cat. 55/59 Frans Verhoeve, Cat 60/64 Monique Boerema, Cat. 65/69 Erwin Henskes en Kees Langeveld, Cat. 70/74 Victor van den Hoff, Cat. 75/79 Ben Rückert en Lou Hoogewerf. Op een vacature in de klasse 50-54 na was dit mooi verdeeld.
De Olympische arena Tivoli in Innsbruck is een enorm complex waar binnen ook aan ijshockey en kunstrijden wordt gedaan. De 400m ijspiste zelf is niet overdekt en dat was zaterdag fijn in een dun zonnetje maar zondag ouderwets door de sneeuw rijden. Vrijdagmiddag was er eerst een ‘Team Netherlands’-foto en later die middag een ontvangst-bijeenkomst met snacks en drankjes en hadden de deelnemers een dikke informatiemap gekregen. Het is altijd weer leuk om schaatsers te ontmoeten die je al vele jaren kent van eerdere WK’s en andere Internationale Masterwedstrijden.
Het wedstrijdschema voor zaterdag ving aan om 10.30u en het einde werd voorzien rond 16.00 u. Tijd genoeg voor een warming-up en de nodige ijsverzorging. Via de groepsapp kregen we een duidelijke startlijst. Voor enkele IJCH leden verliep de wedstrijd anders dan waarop ze gehoopt hadden.
Kees was tijdens de training op donderdag hard ten val gekomen en kon met een pijnlijke heup amper meer schaatsen. Hij deed op zaterdag nog een poging maar heeft zich daarna toch moeten afmelden.
Ook voor Hylke liep het anders dan gedacht. Na de 2e tijd te hebben gereden op de 500m, liep hij op de 1000m in de binnenbaan te ver de bocht uit. Volgens de jury had hij eerder de intentie moeten laten zien direct weer terug te keren, terwijl hij later op de kruising toch weer naar buiten moest. Het betekende helaas een DQ voor hem. Gezien de tijden in het eindklassement heeft hij daar haast zeker een tweede plaats mee verspeeld.
Na de tweede wedstrijddag (zondag van 10.00u – 16.00u) waren de eindklassementen voor de IJCH-leden als volgt:
(30-34)Justin 2e, (35-39) Hylke (met dq 6e), (40-44) Bert 7e, (45-49) Michiel 3e, (55-59) Frans 2e, (60-64) Monique 2e, (65-69) Erwin 10e, Kees 14e (en wdr), (70-74) Victor 1e (en WK), (75-79) Ben 4e, Lou 10e.
Vermeldenswaard is nog dat het op zondag rond het middaguur pittig begon te sneeuwen, een bijzondere ervaring op zo’n buitenbaan. Gelukkig was er genoeg assistentie om constant de start en finishlijnen schoon te houden. De vrijwiligers deden een prima job..
Omdat er meer masterwedstrijden gereden worden weten we waar de Haarlemmers het zwaar hebben in hun categorie. Zo heeft Monique Boerema een sterke tegenstandster in Gerdien Verweij die dan ook in deze categorie (65-69) wereldkampioene werd. Bij de mannen zien we soortgelijke situaties. Bijvoorbeeld bij de 45-49 categorie moest Michiel 2 rijders voor zich dulden. Johannes de Groot en Bart Seffinga die snelle tijden reed (een hoge 39 op de 500m en 1.18,7 op de 1000m) en daarmee wereldkampioen werd.
Ook Frans komt in zijn 55-59 klasse steeds Tjard Kopka (Dld) tegen, die hem op de 1000m te snel af was.
In totaal behaalde ‘Team Netherlands’ 38 medailles, waarvan 12 gouden. Voor de IJCH deelnemers: 1 x goud, 3 x zilver en 1 x brons.
Tussen de wedstrijden door was de verzorging prima op orde. Er waren broodjes, cakes en genoeg te drinken. Binnen stonden hometrainers/fietsen of ging je buiten je warming up doen.
Om 19.00 u werd iedereen verwacht in de Alpensaal an der Messe (Expo). Daar wachtte ons een Tiroler avond, afgewisseld met eten, een prijsuitreiking en speeches. Verassend was dat er drie oud-Olympia deelnemers -die thans nog in de Masters rijden- op het podium werden geroepen voor een bijzonder applaus. Bruno Tonioli (1943) -O.S. 1976- tijdgenoot van Maurizio Marchetto (huidige coach van de Italiaanse ploeg), Gaetan Boucher (1958) -O.S. 1984- goud op de 1000m en 1500m.
Ute Zillmann (1955) vertegenwoordigde destijds de DDR op de Olympische winterspelen 1976 op de 500m en 1000m. Bijzonder vermelding kreeg de Noor Arne Kjell Foldvik, als zijnde de oudste (cat 90+) deelnemer.
De muziek deed zijn best om aan het einde van de avond, na de speeches en dankwoorden, een bekend lied van elk land te spelen waarop de betreffende deelnemers luid reageerden. Het Tiroler-lederhosen vermaak ging nog even door en buiten lag een dik pak sneeuw.
Voor een uitbreiding aan het Masterschaatsen zou het mooi zijn als zich naast Monique Boerema nog één of meer vrouwen zouden melden. Bij de mannen komt er vast nog aanvulling in de jonge categorieën en/of krijgt de bovengenoemde vacature invulling.
Onderstaand de verwijzing naar de volledige uitslagen en de eindklassementen, dan kun je zelf bepalen wat jouw tijden waard zouden zijn. Maar alleen al meedoen is ook geweldig.
17th Master Sprint Games Innsbruck
Lou Hoogwerf